โซล่าชาร์จ

เซลล์สุริยะ (อังกฤษ: solar cell) หรือ เซลล์โฟโตวอลเทอิก (Photovoltaic cell) เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าซึ่งปฏิบัติภารกิจแปลงพลังงานแสงสว่างหรือโฟตอนเป็นกำลังไฟฟ้า โดยตรงโดยการเกิดโฟโตโม้ลตาอิก ซึ่งก็คือ คุณลักษณะของสารอย่างเช่น ค่าแรงต้านทาน แรงกดดัน แล้วก็กระแส จะแปรไปเมื่อมีแสงสว่างตกกระทบโดยไม่ต้องอาศัยแหล่งจ่ายไฟฟ้าด้านนอก แล้วก็เมื่อต่อหลอดไฟฟ้า จะก่อให้กำเนิดกระแสไหลผ่านหลอดนั้นได้
โซล่าเซลล์ผลิตมาจากชั้นผลึกคริสตัลชั้นเดี่ยวที่เรียกว่า a monocrystalline silicon wafer ที่มี contact grid ที่ทำมาจาก busbars (แถบใหญ่) แล้วก็ fingers (แถบเล็ก) คำว่า Photovoltaic มาจากภาษากรีก φῶς ( Photo ) คือ แสงสว่าง และก็คำว่า โวลต์ ซึ่งเป็นหน่วยของแรงรั้งนำ, คำว่าโวลต์มาจากชื่อสกุลของนักฟิสิกส์ชาวอิตาเลียนชื่อ อเลสซานโดร Volta ซึ่งเป็นนักคิดค้นแบตเตอรี่ (เซลล์กระแสไฟฟ้าเคมี ) คำว่า Photovoltaic ถูกใช้ใน ภาษาอังกฤษตั้งแต่ปี 1849 โฟโตโอ้อวดลตาอิกเป็นสาขาของเทคโนโลยีรวมทั้งการศึกษาทำการค้นคว้าและวิจัยที่เกี่ยวเนื่องกับการดัดแปลงโซล่าเซลล์สำหรับเพื่อการผลิตไฟฟ้าจากแสงไฟ หากว่ามันชอบถูกประยุกต์ใช้เฉพาะเพื่ออ้างถึงการสร้างไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์ก็ตาม เซลล์นั้นๆสามารถถูกชี้แจงว่าเป็นโซล่าเซลล์ได้ถึงแม้บ่อเกิดแสงสว่างไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเป็นพระอาทิตย์ (ดังเช่นแสงสว่างตะเกียงหรือไฟเทียม อื่นๆอีกมากมาย) ในกรณีดังกล่าวข้างต้น เซลล์นั้นบางทีจะถูกใช้เป็นตัวตรวจหาแสงสว่าง (อังกฤษ: photodetector) (ดังเช่น ตัวตรวจหารังสีอินฟาเรด) เพื่อตรวจค้นแสงสว่างหรือรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าอื่นๆที่อยู่ในทัศนวิสัย หรือใช้วัดความ เข้มของแสงสว่าง

jumbo jili
โซล่าเซลล์สามารถประยุกต์ใช้ในวัสดุอุปกรณ์นานาประการอาทิเช่นเครื่องชาร์จนำเอาที่ทำมาจาก monocrystalline แบบงี้ ลักษณะการทำงานของโซล่าเซลล์หรือ photovoltaic (PV) cell ควรมีคุณลักษณะฐานราก 3 อย่างดังต่อไปนี้
การดูดซึมของแสงสว่างเพื่อสร้างคู่อิเล็คตรอนโฮล หรือ เอ็กซิตอน อย่างใดอย่างหนึ่ง
การแยกต่างหากของตัวขนส่งประจุที่ต่างประเภทกัน
การสกัดการแยกออกมาจากกันของตัวขนส่งพวกนั้นออกไปยังวงจรข้างนอก
ตรงกันข้าม ตัวสะสมความร้อนจากแสงตะวันจะจ่ายความร้อน โดยการดูดดูดซับแสงตะวัน เพื่อจุดมุ่งหมายสำหรับในการให้ความร้อนโดยตรงหรือใช้เพื่อสำหรับการผลิตกระแสไฟฟ้าโดยอ้อมอย่างใดอย่างหนึ่ง

สล็อต
A monocrystalline solar cell ตรงกันข้าม Photoelectrolytic cell (photoelectrochemical cell) คือ อย่างใดอย่างหนึ่งว่าเป็นประเภทหนึ่งของเซลล์สุริยะ (ดังเช่นว่าที่ ปรับปรุงโดย AE Becquerel และก็ modern dyesensitized solar cells​​) หรือเป็นเครื่องไม้เครื่องมืออย่างหนึ่งที่แยกน้ำโดยตรงให้เป็นไฮโดรเจนและก็ออกสิเจนโดยการใช้พลังงานส่องสว่างจากดวงตะวันเพียงแค่นั้น โซล่าเซลล์หลายๆชุดถูกประกอบเข้าด้วยกันเพื่อทำเป็นแผงโซล่าเซลล์สำหรับเพื่อการผลิตกำลังไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์ หลายๆเซลล์รวมเข้ามาเป็นกรุ๊ปๆทุกกรุ๊ปวางตัวเป็นเยี่ยมแผง เรียกว่าแผงโซลาร์เซลล์หนึ่งแผงหรือหนึ่ง โมมองลของโซล่าเซลล์ ซึ่งจะต่างจากโมมองล ความร้อนแสงแดด หรือ แผงน้ำร้อนแดด . กำลังไฟฟ้าที่ถูกทำขึ้นจากโมมองลโซล่าเซลล์ซึ่งถูกเรียกชื่อว่าพลังงานจากแสงอาทิตย์เป็นตัวอย่างของการนำพลังงานจากพระอาทิตย์มาใช้ กรุ๊ปของแผงโซล่าเซลล์หลายๆแผงที่เชื่อมต่อกันเรียกว่า อาเรย์

สล็อตออนไลน์
เรื่องราวศึกษาและทำการค้นพบ การเกิดของโฟโตโอ้อวดลตาอิกถูกบ่งบอกถึงถึงด้วยการทดสอบเป็นครั้งแรกโดยนักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศสชื่อ A.E. Becquerel ในปี 1839 ตอนอายุ 19 เขาทำทดสอบในห้องทดลอง ของบิดาของเขา เขาได้สร้างโซล่าเซลล์เป็นตัวแรกของโลก ถัดมา Willoughby Smith ได้ ชี้แจงผลของแสงสว่างบนซีลีเนียมระหว่างเดินทางของไฟฟ้าเป็นครั้งแรกในบทความชิ้นหนึ่งที่ได้รับการพิมพ์ในฉบับ 20 เดือนกุมภาพันธ์ 1873 เรื่องธรรมชาติ อย่างไรก็ดีมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกว่าปี 1883 โซล่าเซลล์ที่ทำด้วย solid state ได้ถูกผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Charles Fritts ผู้ฉาบสารกึ่งตัวนำซีลีเนียมด้วยชั้นที่บางมากมายๆของทองคำเพื่อทำให้เป็นทางเชื่อม(junction) เครื่องมือนี้มีคุณภาพราว 1% แค่นั้น ในปี 1888 นักฟิสิกส์ชาวรัสเซียชื่อ Aleksandr Stoletov สร้างเซลล์แรกที่อยู่บนเบื้องต้นของปรากฏการ์ณโฟโตโอ้อวดลตาอิกด้านนอกที่ถูกศึกษาและทำการค้นพบโดย Heinrich Hertz ก่อนหน้าที่ผ่านมาในปี 1887 Albert Einstein ได้ชี้แจงกลไกรากฐานของสิ่งเร้าผู้ขนส่งที่เกื้อหนุนด้วยแสงสว่าง หรือผลของโฟโตโอ้อวดลตาอิก ในปี 1905 ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลในสาขาฟิสิกส์ในปี 1921 ถัดมา Russell Ohl จดสิทธิบัตรโซล่าเซลล์ทำด้วยเซมิคอนดักเตอร์ทางเชื่อมในปี 1946 ซึ่งถูกศึกษาค้นพบขณะที่เขากำลังดำเนินการในหลายชุดของความรุ่งโรจน์ที่จะนำมาซึ่งการก่อให้เกิด​​ทรานซิสเตอร์

jumboslot
โซล่าเซลล์ในทางปฏิบัติตัวแรกได้รับการพัฒนาในปี 1954 ที่ Bell Laboratories โดย Daryl Chapin, Calvin Souther Fuller รวมทั้ง Gerald Pearson พวกเขาใช้สิลิกอนจุดเชื่อม pn แบบกลาดเกลื่อน ที่ทำสมรรถนะได้ถึง 6% เมื่อเทียบกับเซลล์ซีลีเนียมที่ศึกษาค้นพบว่ามันยากที่จะไปถึง 0.5%นาย Les Hoffman ซึ่งเป็นซีอีโอ ของบริษัท ฮอฟแมน อิเล็กทรอนิกส์ได้ให้แผนกเซมิคอนดักเตอร์ของเขาเริ่มการสร้างและก็การสร้างแบบเยอะๆของโซล่าเซลล์. จาก 1954 ถึง 1960 ฮอฟแมนได้ปรับแต่งความสามารถของโซล่าเซลล์จาก 2% ให้เป็น 14%. ในตอนแรกเซลล์พวกนั้นถูกปรับปรุง สำหรับของเล่นเด็กรวมทั้งการใช้แรงงานนิดๆหน่อยๆอื่นๆเนื่องมาจากกระแสไฟที่ผลิตได้มีต้นทุนที่สูงมากมาย ในด้านการเปรียบเทียบ เซลล์ที่ผลิต 1 วัตต์ของกำลังไฟฟ้าด้วยแดดที่แจ่มใสเสียค่าใช้จ่าย โดยประมาณ $250 เปรียบเทียบกับ $2 ถึง $3 ต่อวัตต์กระแสไฟฟ้าจากโรงงานถ่านหิน บางครั้งอาจจะเป็นเพราะว่าการบรรลุเป้าหมายที่ทำโดยฮอฟแมนอิเล็กทรอนิกส์ โซล่าเซลล์ถูกนำออกมาจากความสับสนโดยข้อเสนอให้นำพวกมันไปใช้กับดาวเทียม Vanguard I ที่เปิดตัวใน ปี 1958 ในแผนเดิม ดาวเทียมจะได้รับพลังงานจากแบตเตอรี่เพียงแค่นั้น รวมทั้งเป็นไปตามแผนในขณะสั้นๆก่อนที่จะแผนนี้จะถูกพับลงไป โดยการเพิ่มเซลล์ที่ภายนอกของตัวยาน เวลาสำหรับภารกิจบางทีก็อาจจะถูกขยายออกไปโดยไม่มีความเคลื่อนไหวที่สำคัญกับตัวยานอวกาศหรือระบบพลังงานของมัน ในปี 1959 ประเทศอเมริกาส่งยาน Explorer 6. มันใช้แผงโซล่าเซลล์ขนาดใหญ่คล้ายกับปีก ซึ่งแปลงเป็นคุณลักษณะทั่วๆไปในดาวเทียมในอนาคต อาร์เรย์กลุ่มนี้มี 9600 ชุดของโซล่าเซลล์ของฮอฟแมน มีความข้องใจในทางลบอะไรบางอย่างในตอนแรก แม้กระนั้นในทางปฏิบัติ เซลล์พิสูจน์แล้วว่าเป็นความเสร็จเป็นอย่างมาก และก็โซล่าเซลล์ได้รับการออกแบบ อย่างเร็วในดาวเทียมใหม่ๆที่เด่นก็คือที่เทลสตาร์ของเบลล์ การปรับแต่งเป็นไปอย่างอ้อยอิ่งในอีกสองทศวรรษถัดมา แล้วก็การใช้แรงงานอย่างมากมายได้แก่การใช้สำหรับเพื่อการใช้ในงานอวกาศแค่นั้น ในที่ซึ่งอัตราส่วนระหว่างพลังงานกับน้ำหนักของเซลล์กลุ่มนี้จะสูงขึ้นยิ่งกว่าเทคโนโลยีที่แข่งกันอยู่อะไรก็ตามแม้กระนั้น การบรรลุเป้าหมายนี้ยังเป็นเหตุผลสำหรับความก้าวหน้าที่ช้าอีกด้วยด้วยเหตุว่าผู้ใช้ในอวกาศก็เต็มอกเต็มใจที่จะจ่ายมากแค่ไหนก็ได้สำหรับเซลล์ที่เหมาะสมที่สุดที่เป็นได้ ขาดเหตุผลอะรที่จะลงทุนสำหรับการไขปัญหาให้ทุนลดน้อยลงหากจะเป็นการลดความสามารถ แทนที่จะทำแบบงั้น ราคาของเซลล์จะถูกระบุอย่างยิ่งโดยอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ เนื่องมาจากพวกเขาย้ายไปทำวงจรรวมในปี 1960 ได้ทำให้เกิด​​ความพร้อมเพรียงของสินค้าขนาดใหญ่ในราคาที่ต่ำกว่า เวลาที่ราคาของวงจรรวมลดน้อยลง ราคาของเซลล์ที่เกิดขึ้นก็ลดน้อยลงเหมือนกัน แต่ ผลพวงพวกนี้ถูกจำกัดลง รวมทั้งในปี 1971 เงินลงทุนของเซลล์ทำนองว่าได้ลดน้อยลงเหลือ $100 ต่อวัตต์

slot